Wie kijkt er in de trein niet graag naar de mensen om zich heen? Hoe ze zich gedragen en wat ze lezen. Actueler is echter de vraag, waar je medereizigers naar luisteren. Overal om je heen zie je oordopjes en snoertjes, mp3-spelers en mobiele telefoons. Is het bij de een overduidelijk wat er uit hun dopjes (in sommige gevallen eerder boxen) schalt, bij een ander blijft het antwoord helaas een vraag.
Zelf houd ik er niet zo van om hetgeen ik beluister om mij heen te laten schallen. Toch vraag ik mij af of mijn metgezellen hebben kunnen merken waar ik naar luisterde, de afgelopen week; wanneer ik halsoverkop opsprong, of op straat bijna omvergereden werd door een auto welke ik over het hoofd zag. Ik kon het nog net opbrengen om één dopje uit mijn oor te halen wanneer ik mijn vervoersbewijs moest tonen in de bus of trein, maar verder was ik gedurende enkele dagen ook een van dé ´oordop-zombies´.
Where did I go ´wrong´? Het begon maandag-ochtend. Ik besloot eens geen boek mee te nemen om onderweg te lezen, maar de bookbox van Ariane Meijer in mijn tas te steken. Een bookbox is een soort mp3-spelertje waar één boek op staat. Een luisterboek, zonder de moeite om deze te downloaden of rippen, op je mp3-speler te zetten, enzovoorts. Nee, gewoon de verpakking openen, de dopjes in je oren steken en aanzetten die handel.
Het ´lijdend voorwerp´ was het eerste boek van Ariane Meijer, ´Koud-Zuid´ genaamd. Dit boek gaat over Donia, wiens man op klaarlichte dag word neergeschoten. Dit alles nog geen kilometer van haar woning in Amsterdam. Donia heeft geen flauw idee wie er achter deze moord kan zitten of wat de oorzaak zal kunnen zijn, iedereen had haar echtgenoot Gidon immers lief? Donia blijkt eigenlijk maar weinig te weten over het leven en de carrière van haar man, zij steekt haar tijd liever in het bezoeken van de nagelspecialiste of het aanschaffen van een nieuwe garderobe. Wanneer blijkt dat ook haar dochter, de zeventienjarige Julia, gevaar loopt, besluit Donia dat ze deze zaak zélf tot de bodem zal uitzoeken. Ze zal wel moeten ook: ´De politie, die is er alleen wanneer je ze níet nodig hebt´, aldus Gidon. Met behulp van Julia´s vriendin Laura start er een spannende zoektocht, welke duidelijk maakt dat niemand te vertrouwen is.
Het verhaal is af en toe is flink oppervlakkig; hoofdpersoon Donia is nogal een ´PC Hooftstraat´- tutje. Haar gedachten lijken niet verder te gaan dan: ´Ojee, ik ben vergeten een nieuwe afspraak te maken voor de schoonheidsspecialiste´, ´Ik heb het recept van mijn Oxazepam niet verlengd´ of ´Zal botox mijn hersenen echt aantasten?´ Verder vliegen de merknamen je om je oren. Misschien valt dit wat minder op wanneer je het verhaal leest, maar zodra het hardop voorgelezen wordt, is het af en toe lastig om het geheel serieus te nemen en echt mee te gaan in het verhaal. Tegen het einde word je eindelijk lekker meegezogen in het verhaal en vergeet je de wereld om je heen. Je begint zelfs te hopen dat de trein vertraging oploopt; alles om nog wat langer onderweg te zijn en je dagelijkse verplichtingen uit te mogen stellen.
Het verhaal wikkelt niet helemaal lekker af, er blijft het een en ander onduidelijk Althans, zo voelt het. Het slot nadert te rap, alles komt op een hoop bijeen en ´dan blazen we het verhaaltje uit´. Niet compleet bevredigend, tóch is deze bookbox een ware aanrader. Wie weet lees ik het boek nog, puur om te zien hoe ik dat ervaar. Meijer weet in ieder geval de spanning in het verhaal lekker op te bouwen. Gelukkig voor ons schreef ze een vervolg, ´Wit goud´. Ik zie nu al uit naar het verschijnen van deze bookbox, om weer wat uren heerlijk bij weg te dromen..
Koud-Zuid BOOKBOX – Ariane Meijer
ISBN 9789058315168
Uitgeverij Sirene
24,95 euro
) Heel veel plezier daar! X Lii
