COAK- misschien staat dit wel voor mijzelf: haal ik overal stukjes en beetjes ‘ik’ vandaan.
Flarden, ja slechts delen, van wat ik wil – om ze op een grote ‘ík zou wel willen-als ik de tijd en het zelfgeloof had’- hoop te vegen.
De optimistische Saar is Creative, Open-minded, Alive & Kicking.
De onzekere Saar? ‘Chaotic, Overstressed And Kooky. (That’s Wacky)
Ik wil (as ususal) weer eens teveel tegelijk..
- Studeren (en dat goed doen. En er van genieten.)
- Veel theatervoorstellingen bezoeken. (en er over schrijven. Er van leren.)
- (meer) Lezen
- Gezellige dingen ondernemen (socializen, van dattem)
- Lekker sporten (yoga, pilates, body- balance en – pump)
- Interviewen (o.a. met mijn maatje PK, @lettertypes)
- Een boek schrijven
- Ademhalen
Stuk voor stuk leuke, uitdagende, leerzame knipsels..maar wanneer de lijm ineens ontbreekt, er een herfstwind opsteekt of iemand (niet in de laatste zin ikzelf) alle flarden bekritiseert… is de puf ( en het overzicht) ineens foetsie.
Want Saar moet álles kunnen; tegelijkertijd en perfect. No flaws allowed- bij de minst vorm van tegenslag bouw ik een muur en metsel ik mijn wens buiten zicht: niet geschoten is immers ook niet mis.
Toch blijven die pijlen in mijn hoofd zitten, knaag knaag, prik prik: ‘Joehoe, Saar, laat ons er eens uit! Onderdruk ons niet langer: wij zijn het, je roeping!’
Pff..roepen? Gillen, krijsen, geen oordop kan er tegen op- ze komen vanuit mijn binnenste. Kon ik maar rustig beginnen, eén prioriteitpijl afschieten, vervolgens voorzichtig een tweede.
Dan denken: ‘Hé, dat gaat heel aardig, rustig aan nu – even geduld, wacht op wat meer ervaring. Geniet ook eens van hoe het gaat.’
Nee hoor; ik schiet al mijn pijlen met één ruk in de rondte – als een boomerang komen zij retour.
Au au au, waarom moet het allemaal zo snel? Wat is nu écht belangrijk?
Wie is Saar? hoe voelt zij zich, wordt ze gezien en is ze tevreden? Lacht ze weleens – hardop -, verdient ze schouderklopjes, een trap onder haar kont, of een knuffel misschien?
Wie is Saar: wat is haar thuis, haar basis – wat haar doel en plan?
Hop – op naar Haarlem, dóór met die studie: schrijf van je lijf, leer als een beer, ontmoet nieuwe – of oude – vrienden, loop jezelf niet voorbij, blijf ademen, sta ook eens in het nu: & leef.
Pff.. Dat is niet niks.
Hoe doe jij ‘het’..Leven?

4 Reacties
1 Petra schreef:
Over het algemeen naar tevredenheid, maar dan komen ze: de kleine dingen die ik heb en niet wil hebben. Irritante eigenschappen. Het constante gevecht tussen te veel overdenken en te weinig. Tegenstrijdigheden.
Hoe doe ik het, leven? Ik weet het eigenlijk niet. Ik doe gewoon maar wat.
2 Chinouk schreef:
Ik denk dat ik mezelf altijd probeer te pushen om zoveel mogelijk eruit te halen. Uit het leven, uit mezelf. Ik wil nog zo veel leren, nog zo veel doen… En ik heb er ook alle tijd voor, maar ik wil alles nu, nu, nu. Ik doe ook maar wat, in de hoop dat het goed is.
3 Rianne schreef:
Mooi geschreven en herkenbaar…x
4 Maai schreef:
Ik lees dit fijn geschreven herkenbare stuk nu pas. Heel mooi, open. Je kan zo tussen de parels (z)