Ik weet hoe ik De wereld van Sofie voor het eerst las. Hoe ik eraan kwam is me ontschoten, waarschijnlijk was het me bij de bibliotheek toevallig opgevallen terwijl ik door de gangen struinde, maar de echte aanleiding doet er ook niet toe. Destijds woonde ik nog bij mijn ouders en had ik op mijn kleine kamertje, ingeklemd tussen bed en bureau, een grote stoel staan die ik het best mijn leesstoel kan noemen – dat is namelijk wat ik er het meest in heb gedaan. Hele dagen en nachten kon ik me verliezen in de werelden die de boeken voor me openden. En de wereld van Sofie, dat was een bijzondere.
Met filosofie had ik niet zoveel. Ik was veertien jaar en wilde heel graag intelligent zijn, maar richtte me daarvoor vooral op talenkennis en ‘wereldwijsheid’. De filosofie was onontgonnen terrein. De wereld van Sofie echter opende zich voor me als een geweldige bron van kennis en inzicht, vermengd met een spannend verhaal waarvan ik meer en meer wilde weten. Ik las het in mijn leesstoel in twee dagen uit en was er lyrisch over. Meteen ging ik op zoek naar meer informatie over Plato, over Kierkegaard, over de interessante theorieën die in dit boek worden uitgelegd en wat daar nog meer allemaal over is gezegd.
Maar het boek zelf moest terug. Het heeft jaren geduurd voor ik mijn eigen exemplaar kocht. Ik weet niet eens waarom ik daar zo lang mee wachtte. Pas toen ik achttien was, herlas ik het. En meteen was ik opnieuw geboeid, geraakt, verknocht. De wereld van Sofie is een stukje van mijn wereld. Van alle boeken in mijn kast herlees ik dat het vaakst. En nu is er ook een film van verschenen. Ergens ben ik terughoudend om die te bekijken – want zou hij wel net zo goed zijn als het boek? Toch ga ik het doen, samen met Saar, een al even groot fan van het boek.
Verlies jij je samen met ons in de wereld van Sofie, deze laatste dagen van het jaar? Boek of film, dat maakt niet uit, laat het ons weten!
) Heel veel plezier daar! X Lii
Eén reactie
1 Anouk schreef:
Ik kende het nog niet!
Eén verwijzing