Cut Out And Keep

*Nawoord*

26 december 2009

(Nouja, wie mij kent weet dat het inmiddels 27 december is.
Het zal niet voor het eerst – of voor het laatst – zijn,
dat ik midden in de nacht actief met een droom of plan aan de slag ga.)

Een jaar en een dag geleden, op eerste kerstdag 2009 dus,
sprak ik de wens uit om ‘volgend jaar mijn eerste boek uit te brengen’.
Mijn moeder en haar vriend keken mij verwonderd aan;
niet dat mijn idee compleet uit de lucht kwam vallen
– ik schrijf al zo lang als ik woorden vast kan leggen –, maar waar zou mijn debuut over gaan?

Tjah, dat is een goede vraag. Een verdomd goede vraag zelfs.
Zou het een roman worden, of een bundel met bijzondere interviews?
Ik sprak de wijze woorden ‘voor het vervaardigen van een roman vind ik mijzelf nog te jong en onervaren’ uit, en deelde mee dat het een ‘geheim’ zou blijven,
welke in de non-fictieve hoek geplaatst zou kunnen worden.

Vlot gezegd, minder snel gedaan. Een jaar is immers zó voorbij:
je fietst wat, je studeert een beetje, je bezoekt hier en daar een bijzondere stad, leest wat boeken, kijkt t.v.,…..
Voor je het weet heb je nog maar een paar dagen om je wens te realiseren: grote OEI!

Maar, niet gevreesd: mijn boek zal niet op 1 januari in de winkels liggen,
je zult er niet in kunnen bladeren terwijl je trein vertraging heeft of wanneer je op zoek bent naar een leuk cadeautje voor Valentijnsdag..
Wél ga ik er voor zorgen dat dit boek op 1 januari 2010 gereed is.
Klaar om herlezen, gecorrigeerd en uitgegeven te worden.
Een fikse uitdaging, daar ben ik mij van bewust.
(Vergeet hierbij ook niet dat ik nét mijn schaambeen gebroken heb en over enkele dagen mijn huurcontract afloopt.)

Er zijn géén excuses om niet te schrijven.
Althans, ze zijn er natuurlijk wel; ik heb ze de afgelopen maanden dagelijks gebruikt.
Op de valreep hang ik ze aan de (treur)wilgen, en laat ik mij inspireren door de jaren die achter mij liggen en het jaar dat ik, jij – wij – mogen gaan vullen.
Vandaar de titel van dit boek*.
Hopelijk heb je er in kunnen vinden wat je nodig had,
op de momenten dat je op zoek was naar rust of motivatie, een trap onder je kont of een aai over je bol.

Ik wens je een heerlijk 2010, bomvol wensen die je zelf uit gaat laten komen.
Mijn tip? Start met het nawoord, dan hoef je achteraf niet te concluderen dat het niet meeviel – het uitvoeren van zo’n ambitieus plan!

*De titel blijft, evenals de inhoud, nog even geheim.
Geef je mij af en toe een zetje, zodat ik mijn plan ook écht tot uitvoering breng?