Een paar dagen na mijn bezoek aan het Sephora pers event ga ik naar een carrièrebeurs gespecialiseerd in de mode. Met hoge verwachtingen ga ik op weg naar het World Fashion Centre. Daar aangekomen is het even zoeken, ik wist niet dat het WFC zo groot was, maar vind ik het uiteindelijk ergens bovenin het gebouw. Ik schrijf me in, krijg meteen al een goodiebag –met vooral veel reclame- en loop een rondje over de beurs. Het valt me eigenlijk best wel tegen hoeveel en welke bedrijven er staan, maar ik laat me niet zomaar uit het veld slaan en ik knoop een praatje aan met een dame van een bemiddelingsbureau gespecialiseerd in de mode. Ze vraagt me wat ik precies zou willen, en ik geef aan dat de PR/communicatie me erg trekt. Meteen betrekt haar gezicht en geeft ze aan dat het in die branche ontzettend moeilijk is om aan een baan te komen, en ze wenst me veel succes. Oké, fijn begin van de middag, maar niet heus. Maar ik geef niet op en bezoek één van de presentaties die die dag gehouden wordt.



Toevallig is het een presentatie van hetzelfde bedrijf als waar ik net dat –niet zo leuke- gesprek had en gaat de presentatie over solliciteren. Het zaaltje waar de presentatie wordt gehouden, zit bomvol, maar ik baan me een weg naar een plekje waar ik, al moet ik staan, een goed uitzicht heb. Een uur lang luister ik naar allerlei tips en trucs, do’s en dont’s die ik eigenlijk allemaal wel ken of die naar mijn mening niet meer dan logisch zijn. Na afloop van de presentatie loop ik naar de vrouw toe die de presentatie gaf, tevens directeur van het bemiddelingsbureau, en laat ik mijn C.V. aan haar lezen. Ze kijkt hem vluchtig door, en zegt me dan dat het met mijn opleidingen eigenlijk niet te doen is om nu aan een baan in de mode te komen, en dat ze niets voor me kan betekenen. Ik sputter nog wat tegen, door te zeggen dat ik wel een universitaire opleiding heb afgerond. Maar dat wuift ze weg met de woorden dat er tegenwoordig ook modeopleidingen zijn die op universitair niveau worden gegeven. Ik sta paf, hier kan ik niets tegenin brengen, en verslagen druip ik af. Ik heb meteen helemaal geen zin meer om verder rond te lopen en besluit naar huis te gaan.



Thuis aangekomen, zie ik dat Barbara me heeft gemaild voor onze eerste redactievergadering voor Luxurytweet. Ze vraagt me na te denken over wat we er precies mee willen bereiken en wat we uit willen dragen. Leuk! Dit maakt me weer vrolijk, en ik ga meteen aan de slag.



Ook Isrid heeft me gemaild met de vraag of ik het leuk zou vinden om naar Whisper Fashion te komen. Helaas zijn de kosten voor de kaarten boven mijn budget, dus ik mail terug; of ik misschien iets voor haar kan betekenen in ruil voor een kaartje? Ze mailt meteen terug dat ze inderdaad nog wel wat hulp kan gebruiken bij de organisatie, en ze vraagt spontaan of ik het leuk zou vinden om het event live te bloggen op haar website ISworks.nl. Ik ben enthousiast, wat leuk, en wat een ervaring! Ik mail haar dat me dat super zou lijken, en we hebben een deal. Op donderdag 5 november zal ik als gastblogger op ISworks.nl live verslag doen van het event. Mijn dag is meteen weer goed!



Volgende keer heb ik mijn eerste sollicitatiegesprek en lees je alles over mijn ervaring als live blogger van Whisper Fashion.