Liz schreef afgelopen maand een novel van 50.000 woorden. Voor COAK hield ze bij hoe ze dat volhield. Hoe kijkt ze terug, the week after?
‘Het leven is een feest zolang je je eigen slingers ophangt. Help je mee met het ophangen van de slingers?’
Dit is de laatste zin van de novel die ik geschreven heb in november tijdens NaNoWriMo. Ben ik tevreden met het resultaat? Het einde voldoet, maar de rest moet nog grondig bijgeschaafd worden. Zo bungelen er een hoop losse draadjes in het verhaal. Draadjes zonder begin of einde, welke echt niet thuishoren in mijn breiwerk.
Het was een veelbewogen novembermaand. Zo maakte ik een echte hellweek mee, waarin ik mijn laptop genadeloos doodmaakte met een beker soep. Ook was het de maand waarin ik een pijnlijk achterwerk opliep, omdat ik op 30 november van mijn stoel stuiterde wegens blijdschap: het zit er op! En het was de eerste NaNoWriMo waarin ik mijn manuscript helemaal afmaakte.
Ben ik nu klaar, is het boek af? Nee, ‘af’ is niet het goede woord, want is een verhaal ooit helemaal compleet? In dit geval kan ik volmondig zeggen: NEE! Er moeten nog heel wat slingers van verdriet en blijheid in worden gehangen. Het verhaal moet worden versierd met interessante fragmenten die er iets te zoeken hebben, in plaats van de lege ballonnen die nu rond rondzweven.
Hoe dan ook is dit een apart product: voor het eerst word ik door een van mijn verhalen gesmeekt om het te herschrijven. Het kust mijn voeten, ligt op de grond en vraagt me fluisterend, maar dwingend, of ik ‘alsjeblieft wil gaan editen.’ Wat eruit moet, weet ik al. Ik moet het minder complex maken dan het is. Ik heb de ene na de andere draad met elkaar verbonden, maar dat deed meer voor het woordenaantal dan de kwaliteit van het verhaal. Er zit potentie in, mits ik de boel flink – nouja, compleet – omgooi.
Vreemd is dat ik normaal gesproken een vreselijke hekel heb aan herschrijven; voor het eerst heb ik er echt plezier in. Zo heb ik hoofdstuk een – dat enkel uit een boel lucht bestond – al compleet geschrapt. Dacht ik eerst dat ik nooit tot dit punt zou komen, nu is het enige wat door mijn hoofd spookt: in november 2010 maar weer?
al ben ik een zeer slechte trouwe lezer&reactie poster! :p
4 Reacties
1 Arantxa schreef:
Leuk! Wat ik mij altijd afvraag: hoeveel bladzijdes zijn 50.000 woorden eigenlijk?
En volgens “de wet” van NaNoWriMo mag je eigenlijk niet editen hè, foei!
2 Liz schreef:
En ik heb 126 wordpagina’s met 76981 woorden.
3 Chinouk schreef:
Goed gedaan!
Herschrijven is heerlijk; eerst een beetje wennen en moeilijk, maar wanneer je het resultaat ziet… 
4 Ilse schreef:
Gelukkig heb je het gehaald, en hopelijk word het uiteindelijk een prachtig verhaal waar je mega trots op bent!