Cut Out And Keep

Zoals je eerder kon lezen ben ik groot fan van De wereld van Sofie. Het boek was mijn toegang tot de filosofie en ik kon er geen genoeg van krijgen. Nu, jaren later, nog steeds niet. Onlangs kreeg ik een aanvulling: Sofies verden, de film.

Waar gaat De wereld van Sofie over?
Sofie is veertien jaar en woont ergens in Noorwegen (prachtige shots van het land trouwens in deze verfilming). Op een dag ontvangt ze een brief met daarop de vraag ‘Wie ben jij?’ Ze begint hierover te peinzen, tot ze de volgende vraag krijgt: ‘Waar komt de wereld vandaan?’ De afzender van deze mysterieuze brieven is Alberto Knox, die in het begin de vorm van een hond aanneemt. Dat is nog lang niet het enige wonderlijke dat Alberto kan. Wat in het boek heel normaal leek – ik had nergens het gevoel dat ik een boek vol magische gebeurtenissen las – wordt in de film absurdistisch. En dat is eigenlijk best leuk want het past bij de sfeer van de film, en bij de filosofie.

Hoe bevalt de film?
Jammer is dan ook dat de film de filosofie letterlijk in vogelvlucht meeneemt. Het verhaal focust op Sofie, haar moeder, Alberto, Hilde en de Majoor. Dit is in het boek een lijm om alle filosofische verhalen bij elkaar te houden, bijna, maar de film bestaat uit weinig anders. Sofie en Alberto rennen van filosoof naar historisch figuur en uitvinder en dan weer naar de volgende filosoof, zonder echt iets over ze te weten te komen of erover na te denken. Veel belangrijker in deze film: wie is toch die Majoor, en hoe kan het dat Hilde zo op Sofie lijkt? Nu moet ik toegeven dat deze twee vragen me ook in het boek sluimerend bezighielden, maar er lag niet de nadruk op die het in de film krijgt. Vandaar dat ik Sofies verden meer zie als een avonturenfilm dan als een filosofische ontdekkingstocht. Maar ook als avonturenfilm houdt dit verhaal eigenlijk bijzonder goed stand.