Cut Out And Keep

Het lijkt wel alsof er nog nooit zo naar een blad is uitgekeken als naar The Gentlewoman. Dit magazine, van de makers van het – met name in cultkringen – populaire Fantastic Man, werd vorig jaar aangekondigd. Mode- en tijdschriftenliefhebbers speculeren sindsdien, aan de hand van een paar vrijgegeven beelden, over hoe geweldig The Gentlewoman wordt. 

Maar de lyriek is pas compleet nu het tijdschrift er is. Op internet wordt deze nieuwe release overal geprezen en dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. Tot mijn verrassing vind ik The Gentlewoman gewoon bij de AKO op station Amersfoort. De cover valt door de sobere sfeer meteen op en als ik heb bepaald welke van de drie aanwezige exemplaren er het netst uitziet, neem ik het mee.  

In de trein begin ik aan mijn nieuwste aanwinst. En wat voor aanwinst. Hoofdredacteur Penny Martin schrijft voor in het blad: “The Gentlewoman verwelkomt je in een nieuw decennium van inspirerende, internationale vrouwen: stijlvolle, onbevreesde en vaak hilarische vrouwen. (..) De komende pagina’s zijn volgepakt met vrouwen die buitengewone levens leiden.” Ja, ja, ja! Daar wil ik meer over weten, daar wil ik bij horen. Mijn trots dat ik met The Gentlewoman in de trein zit, groeit.  

Al snel heb ik echter helemaal geen tijd meer om te denken aan zoiets onbenulligs als trots of posing, want The Gentlewoman boeit. Dit nummer heeft de titel ‘Modernist’ meegekregen en alle interviews in het eerste katern gaan over de moderne manier om dingen te doen. Planning, vervoer (een geweldig interview met een printontwerpster die uit een buitenwijk in Londen op de fiets de stad in gaat – Q: “Riding a bike is quite the way forward for the modern woman-on-the-move, isn’t it?” A: “Listen, I am the future!” – dat roept toch meteen een glimlach op?) en ook moderne voeding (met een ijsmaakster!) zijn onderwerpen van gesprek. 

Nee, The Gentlewoman is er zeker niet alleen voor mensen die van mooie plaatjes houden. Naast de korte vraag-en-antwoordinterviews staan er lange reportageachtige interviews in het blad met vrouwen die onnoemelijk interessant zijn – echt waar. Ik kan niet te diep ingaan op waarom of hoe; het is gewoon zo. (Nou ja, één voorbeeld dan. ‘Princess Julia has been out every night for the past 34 years’ – dat is gewoonweg wonderlijk.)  

De interviews worden afgewisseld door paginagrote foto’s, meest in zwart-wit, af en toe in kleur, allebei met een reden. Tenminste, zo voelt het. Alsof alles in The Gentlewoman doordacht is, maar niet dood gedacht. Het is een springlevend, fascinerend magazine en ik kan niet wachten tot over een halfjaar (ja, dan pas!) het volgende nummer verschijnt.