Gezellig samen shoppen? Ik ga eigenlijk veel liever alleen. Het volgende is namelijk het geval: ik ben een ramp om mee te winkelen. Mij doe je geen plezier met eindeloos spitten in de rekken van de H&M en/of Zara en/of Vero Moda, net zo min als met een halfuur in de rij staan voor een pashokje. Je zou denken dat dit een voordeel is. Gek genoeg vinden veel mensen die ik ken zaterdagmiddag in de drukste winkels juist het ultieme moment om samen te shoppen – dan heb je tenminste iemand om tegenaan te praten terwijl je staat te wachten, zullen we maar zeggen.
Aan mij is dat niet besteed. Als ik iets van de Hennes wil hebben, haal ik dat bij voorkeur op dinsdagochtend, winkel-in-winkel-uit, zonder daarbij door hordes voor de voeten te worden gelopen. Nu is dinsdagochtend niet bepaald het dagdeel waarop mijn vriendinnen staan te trappelen om te winkelen. Los daarvan heb ik mij de laatste jaren ontwikkeld tot een ingewikkelde snob, die het liefst de winkels bezoekt met bijzondere schrijfwaren, meterslange boekenkasten, ‘one in a million’ jurkjes en truitjes, Engelse thee, tientallen parfumflesjes, bordspelletjes, en lolly’s met zo’n chocoladelaagje eromheen (de Jamin dus). Ik ken mezelf – en vooral anderen – goed genoeg om te weten dat ik hiermee niet iedereen een plezier doe. En daarom ga ik me al heel snel schuldig voelen als ik een kantoorvakhandel wil binnenstappen, alleen omdat het ernaar uitziet dat ze een mooi opschrijfboekje hebben. Als ik dan ook nog eens na tien minuten ronddralen besluit dat ik toch maar niets wil hebben, heb ik het gevoelsmatig helemaal verbruid. Vooral wanneer de vriendin in kwestie me ervan probeert te overtuigen ‘dat het echt heel mooi is’, waardoor ik toch weer bijna word overgehaald om een miskoop te doen.
In mijn eentje vallen al deze bezwaren meteen weg. Ik kan zelf het moment kiezen, mag er zo lang over doen als ik wil en kan alle winkels overslaan waar ik geen interesse in heb. Niet dat dat er nou zo heel veel zijn… Maar dat is nu precies de weelde. Ik kan eigenlijk maar één nadeel bedenken van in je eentje winkelen: het is lang niet zo leuk om, in je eentje op een terras met een kop koffie, van je shopping spree na te genieten.
al ben ik een zeer slechte trouwe lezer&reactie poster! :p
7 Reacties
1 Femke schreef:
Ik ben ook op mijn scherpst als ik alleen ga shoppen, maar vind het soms ook erg gezellig om iemand mee te hebben. Vooral een hekel heb ik aan het shoppen in het weekend, maar omdat ik fulltime werk, kan ik daar niet onderuit.
Vandaag, maandag, heb ik een laatste vrije dag dit jaar en ga ik vanmiddag een stad onveilig maken. Eens kijken of ik ook met moois thuis kom!
2 Saar schreef:
Wat een herkenning, ik weet meteen weer waarom ik jou zo mag:)
3 Laura schreef:
Ik moet in elk geval niet met vriendlief gaan shoppen, want dan komen we meer met spullen voor hem thuis. Daarbij: ik heb dan niet de rust om te passen. Gisteren voor het eerst met een vriendinnetje wezen winkelen, met wie ik nog nooit had gewinkeld. Zeer geslaagd! Minder voor mijn portemonnee, maar toch voor herhaling vatbaar.
4 Petra schreef:
De tegengestelde belangen van portemonnee en kledingkast zullen denk ik altijd een probleem blijven.
(Met mijn vriend winkelen is echt heel makkelijk. Hij gaat alleen als hij iets nodig heeft en stopt meteen als hij het heeft. Maar ik moet wel mee!)
5 Annet schreef:
Whaha, grappig zo te lezen!
).
En herkenbaar, ik ben de meest vreselijke anti-shopper die ik ken!! Uiteraard had ik net toen ik juist die openbaring had gehad, een lief, hip vriendje die me mee nam naar Antwerpen om te…. winkelen! Dat duurde niet lang (het winkelen wel, de relatie niet
Ik ben een consuminder-mens en word al gauw boos van winkels in het algemeen. Grinnik. En ook al vind ook ik dat soms wat overdreven, het is zoals het is. Ik houd alleen heel erg van winkelen als het in de biologische winkel is (courgette, yay!) of de kringloop. Voor de meesten weinig gezellig.
Daarnaast trek ik soms de stad totaal niet en ben ik dan al aan het tollen na 1 kledingrek, waarop er een ontzettende wik/ mik bui ontstaat en ik óf chagrijnig en bekaf thuis kom met niks, óf chagrijnig en bekaf thuis kom met allerlei (inderdaad vaak aangepraate) miskopen.
Ik doe het niet meer, een winkelbui ontstaat spontaan en is soms ook spontaan weer weg. Zodra ik het bemerk, maak ik rechtsomkeer! En samen winkelen heb ik intussen ook maar afgeschaft. Mijn vriendinnen zijn er inmiddels aan gewend en dus doen we de terrasjes maar voor de zomaar.
Maar dat samen genieten van alle nieuwe aankopen, dat mis ik, nu je het zegt, wel inderdaad.
6 Martine schreef:
HA! Ik wil nooit met vriendinnen. En al helemaal niet met vriendje (die snapt de aantrekkingskracht van de kantoorboekhandel al helemaal niet). Andere vraag: hebben jullie ook zo’n hekel aan de sale?
Ken mensen die werkelijk waar helemaal los gaan dan.
Voor mij staat het gelijk aan bamboescheuten onder mijn nagels: ultimate horror
7 Petra schreef:
Ik heb het idee dat er helemaal geen sprake meer is van een sale. Maar als je bedoelt zoiets als de Drie Dwaze Dagen, ja, die vermijd ik liever. Sowieso de onbeheersbare koopdrang van mensen die dan in zijn ergste vorm naar buiten komt, het is vreselijk om te zien.